Stijn Heymans

Vanaf komende donderdag 1 april kan ik starten bij het Provinciaal domein Huizingen. Hier zal ik werken bij de groenonderhoudsploeg van park en bos. Met dank aan Patrick Lintermans die me de typ gaf om eens bij het domein te gaan soliciteren. Na geen 24 uur mocht ik ter plaatse al op gesprek gaan...

Sinds eind januari na enkele weken te revalideren bij de kiné heb ik deze moeten stop zetten. Dit na opnieuw hinder te ondervinden in de linker enkel. Nieuwe onderzoeken d.m.v. foto's van kraakbeen zijn mn specialist en ik tot besluit gekomen om enkele maanden gewoon het kraakbeen op zijn effen te laten komen. Meer bepaald tot komende zomer. Rond juli zal ik opnieuw een onderzoek gaan doen en deze zal me al dan niet groen licht geven op opnieuw herstarten van revalidatie.

Sinds begin december wordt er meermaals per week een bezoekje gebracht aan de kinesist. Dit voor de revalidatie en versteveging van de linkerenkel. Tot nu toe verloopt dit meer dan gunstig. Na enkele korte duurloopjes tot 35 minuten is er géén hinder meer te vinden aan het enkelgewricht/kraakbeen. Een mix van oefeningen en bewerking/massage van spier en pezen zorgen voor een sterke groei in het herstel. Sinds begin december worden ook thuis dagelijkse oefeningetjes uitgevoerd.

Versteveging is sterk voelbaar, zowel aan de enkel als de kuitspieren. Na een maand opgesloten te zitten in een gips (afgelopen zomer) is er heel wat spier verwaarloost geweest en verdwenen (in omtrek 2cm verlies aan kuit). Zeker met dat er al zo een massa spieren aanwezig is valt het nog wat meer op (lol).

Alsook de conditie begint weer iets wat vorm te krijgen. Zwemmen, fietsen en korte duurloopjes zijn hier toch ideaal voor.

Zelfde niveau zal er wellicht wel niet meer inzitten. De erfelijke factoren zijn hierbij de belangrijkste rol. December vorig jaar bleek dat ik de "leuke" erfenis doorgkreeg van slechte gewrichten.. 6 dagen op 7 trainen aan vroeger niveau wordt dus gekken werk. Dosis sporttrauma's die in het heden er waren zijn meer dan genoeg, zoeken zal ik ze niet meer.

Naar de toekomst toe zou ik me meer richten op het puur ontspannende, af en toe eens een joggingske, oefencrosje, duathlon meedoen. Dit wanneer het goed uitkomt.

Alsook de heraansluiting bij atletiekclub lebbeke wordt nog een vraagteken. Komende maanden zal hier wellicht wel wat duidelijkheid in komen.

Sinds begin september heb ik enkele malen rustig een 20tal minutjes gaan testen. Dwz vooral op gevoel wat "rondgetjold" zonder iets te forceren, gelet op loopstijl en houding. De eerste 2 maal ging dit met succes, afgelopen week met wat minder. Lijkt ook meer dan logisch. Dit aangezien er 4 weken in gips heb gezeten, nieuw werk heb en dus ook actiever ben ik het dagelijkse leven. Deze zorgen toch voor een enorme aanpassing voor het kraakbeen. Weer aanpassen aan actief werk en tegelijk starten met sporten. Hierbij geef ik mezelf tijd om terug te keren op zowel wat degelijk sportniveau.

Het najaar/winterproggramma zal vooral bestaan uit veel fietsen, rustig af en toe eens kort lopen en aquajogging. Gezond verstand erbij houden is en blijft steeds het beste!

Sinds begin september ben ik begonnen bij tuincentrum Erica te Ninove. Hier sta ik in voor de verzorging en onderhoud van de planten. Daarnaast is mn taak vooral mensen bijstaan met raad en daad bij de keuze van bloem en plant.

Na een werken en 2 maal te fietsen is er minimale weerstand te voelen. Dit gevoel is enorm goed. Lopen is nog niet van de orde maar dit hoeft ook nog niet. De conditie opbouwen met alternatieve sporten is meer dan aangewezen. Het gewricht nu weer beginnen te belasten zou meer slecht dan goed doen. Op het proggramma staan nu; afwisselingen van fietsen, aquajoggen en korte wandelingen.

Sinds afgelopen vrijdag ben ik officiel bevrijd van het blok aan mn been. Nu deze week volgde als een testweekje om effectief te laten blijken dat alles genezen is. Totnu toe blijkt dit toch!

Er werdt me aangeraden om de eerste 14 dagen het rustig aan te doen. D.w.z. geen enkele vorm van intensieve sport die last zou kunnen verwekken aan de enkel. Wandelen mag maar met korte afstanden. Hierbij hebk nog een weekje arbeidsongeschiktheid voorgeschreven gekregen om op het werk ookal niets te kunnen forceren. Vanaf komende week zal het werkleven weer hervat worden.

Vanaf half augustus zou ik eventueel kunnen starten met niet belastende sport zoals aquajogging en fietsen. Ten vroegste begin september zal er eventueel enige vorm van lopen hervat mogen worden. 

Nog welgeteld 10 dagen te gaan tot eventueel afnemen van de gips. De eerste week is de moeilijkste week zegt men, dan is dit bij mij wel anders. Nu overhalverweg begin ik pas de eerste tekens van sport-afkickverschijnslen vertonen (lol). Het kruk-lopen maakt dit redelijk passief leven toch nog wat sportief.

Tijdens de afgelopen weken had ik het geluk om samen met ons gezin een weekje op vakantie mee te gaan met mn ouders en een jongerenkamp mee te pikken. Ideaal om het vervelen tegen te gaan!!

Deze week wordt nog een afspraak gemaakt bij de specialist om eropvolgens een bevestigende foto te gaan nemen in het ziekenhuis en hopelijk als resultaat een genezen enkel.

Na vele consultaties en verschillende onderzoeken is er eindelijk een verdict gevallen. Het linker enkelgewricht heeft een sporttrauma opgelopen. Dit kan het veroorzaakt zijn gewoon eens voet om te slaan, dit en het dagelijks trainen zou een mogelijke combinatie zijn die de last veroorzaakt. Op de botscan is zeer duidelijk te zien dat deze wel ernstig te nemen is, zoniet kan er blijvende schade overgehouden worden. Een rede te meer dus om de open gips aan te trekken.

Eind juli zou er een nieuw onderzoek volgen om te bevestigen dat er ofwel mag gestart worden met kiné of te wel nog een extra maandje plaaster. Dit zelf is voornamelijk op sportvlak zeer goed nieuws dat er na zoveel maanden eindelijk duidelijkheid is, en deze dan ook eens goed kan genezen. Alsook op privévlak, doordat ik werkonbekwaam ben verklaard kan ik genieten van een maandje relatieve vakantie! ;)

Vrijdagnammidag overhaaldde buur stijn lintermans me om met hem mee te gaan aquajoggen in het zwembad van ternat. Het werdt zalig trainingetje van iets meer dan een uur met hierin veel gevarieerde krachtoefeningetjes. Twas kortweg afzien bij de beesten. Een enorm prettig gevoel en een opsteker om ervoor te blijven gaan. De enkel reageerde positief op deze training, niets van last.

De week voordat ik mijn rentree zou maken in de atletiekwereld kwam de last in de enkel weer op. Het linkerenkelgewricht is blijkbaar onvoldoende genezen en door een kleine onstabiliteit tijdens een training is dit euvel weer opgekomen. Wat aan toe doen; massa's veel stretchen, kiné, koude en warmte behandeling met ijs en massage.

Het geloof in een verdere hobby in de atletiek op deftig niveau wordt zo goed als nihiel, zeker als de kans op herval enorm zal blijven bestaan. Komt er tegen de zomer geen verbetering is de kans groot dat de artevelderun van vorig jaar september mijn laatste wedstrijd was.

Ook op werkvlak is het ookal niet allemaal rozegeur en maneschijn, de tijdelijke job bij de post begint enorm door te wegen. De goesting int kopke is enorm over. Plannen om eventueel uit te wijken naar wallonie beginnen daglicht te zien. Ginds is meer werk in de bosbouw..

De nabije weken/maanden zijn dus vrij cruciaal.

Sinds begin maart verloopt de opbouw naar een optimale conditie zeer vlot.Een goede regelmaat in het wekelijks trainen met 1 a 2 rustdagen is de basis van dit alles. De nog steeds goede afwisseling van loop- en fietstrainingen blijft me op het lijf geschreven. Het lichaam heeft blijkbaar die afwisseling nodig bij een natuurlijke opbouw. De middelmaat van de looptraining varieerde tussen de 35 tot 55 minuten. Bij de fietstrainingen ging het rond de 1u30 tot 2u30 met een afstand van +- 40 km tot 75km. Dit alles bij een rustige hartslag van ongeveer 145 bij het lopen en 135 bij het fietsen. Vanaf komende week zouden er enkele korte oefeningetjes op het programma kunnen staan. Dit met het oog op de eerste wedstrijd op Paasmaandag 13 april. Met name de Roosdaal jogging, een wedstrijd van 6 km. De bedoeling is louter om conditie opbouw en wedstrijdritme op te doen. Geen druk dus. ;)

Afglopen maandag misselijk thuisgekomen en wat aanvoelde werdt dinsdag op consultatie bevestigd. Een fikse keelontsteking en gevoelige luchtwegen gepaard met een hoop snot. Rekening; 3dagen binnenblijven en ontsmettende keeltabletten verorberen. Voor de zoveelste maal dan maar binnen zeer rustig losgefietst op de spinfiets.

Na enkele jaren van actief bezig te zijn met hopen christelijke muziek, hebk me onlangs geangageerd binnen de vzw He-is-alive. Mijn engagement zou hoofdzalijk inhouden datk de combiregeling naar het Xnoizzflevofestival in Nederland zou verzorgen. Dit houdt in; Busreis van en naar het festival en aankoop van tickets zou regelen. Meer nieuws over mn aantrede op http://www.he-is-alive.be/?p=nieuwsbrief, een bezoekje waard!

Nu wat is dat festival nu?? Het Xnoizz Flevofestival is het grootste totaal festival van het west-europese vasteland en dit gaat door in Nederland!

Wat voor muziek spelen ze daar?? Allerhande christelijke muziek van pop, rock, hardrock, metal, punkrock, worship, latino, folk, celticpunkrock,... kortweg alle genres dat je kan voorstellen!

Hieronder kan je je een beeld vormen met een korte samenvattin van afgelopen jaar! Zéker de moeite om eens te kijken! Je zal versteld staan!!

Afgelopen donderdag kwam eindelijk het bevrijdende antwoord. Er werdt wel degelijk een kraakbeenletsel vastgesteld aan de linkerenkel. Dit te wijten aan een samenloopsel van steunzolen die nog niet helemaal gewoon zijn geraakt en overbelasting. Nu sinds het voordoen van heeft de enkel voldoende rusttijd gehad om te kunnen genezen.

Wat betreft de conditie, de gedurende de tijd dat ik in theorie niet kon trainen zatk niet stil! Een regelmaat van fietsen, joggen, spinning en wandelen voorkomen toch dat je niet van nul moet herbeginnen. Het is wel van ver datk weer moetk opbouwen maar niet vanuit het niets.

Hopelijk hebk nu genoeg mn peren gezien, in 2 jaar trainen maar 5 wedstrijden... wel duidelijk zeker?!

Bij het doktersbezoek kwam er de vaststelling dat het gewricht aan de linkerbinnen enkel overbelast is. Met bijna 90% zekerheid is het te wijten aan de steunzolen die te hoog zijn opgehoogd en deze zorgen ervoor dat er onstabiliteit veroorzaakt wordt. Nu wordt ik doorgestuurd naar een specialist die zal uitmaken of ik al dan niet er nog iets aan zal kunnen doen. Zolen afbouwen = rugklachten. Zolen ongemoeid laten = blijvend risico op onstabiliteit en kans op definitief stoppen met duursporten. Het verdict zal hopelijk meevallen.

Al weken is de linkerenkel zeer gevoelig, dit voornamelijk aan de Achillespees en aan de binnenkant van de voetwreef ter hoogte van de enkel. Al dagen wordt er ijs op de enkel gelegd en helpt het een beetje. Nu sinds woensdag doet de enkel nu ookal lastig buiten het sporten, zeer vervelend. Dit geeft me toch wat schrik voor de komende wedstrijd. Vandaag staat er een rustdag en morgen een wedstrijdvoorbereidingstraining op het proggramma. Hopelijk doen deze wat goed, zoniet wordt het een doktersbezoekje in plaats van een wedstrijd.

Eerste winterwedstrijd in zicht, de interbanken wedstrijd in Leuven. De conditie vraagt meer en meer om diep te gaan, en laat het ook makkelijk toe: tijd voor een wedstrijd!

De uitslag van de 10 en 2,5km is mooi verzorgd, maar diegene waar ik mee deed de 5 natuurlijk niet. De namen staan door elkaar. Het podium is wel aangeduid met eerste, tweede of derde heer. In mijn geval dus tweede.

http://www.diabetessymposium.be/ uitslagen en tijden, 5km

Foto's zijn door een technisch mankement nog niet op de pc geraakt...

Wat een feest ging worden werd het dus werkelijk wel!

Voor de wedstrijd veel plezier, babbelkes, muziek, … en vooral ook vele studenten die ik ken.

De start verliep vlekkeloos, direct weg in een groepje van 9 man waar vooral de eerste 2 km zeer strak tempo werdt getrokken.

Hierbij ging het wat te snel waarbij ik me liet uitzakken tot een 7^de plaats en koos ik mijn eigen tempo.

Bij het ingaan van de 2 ronde van 2,5 km, sloot ik weer aan bij de kopgroep, die ondertussen achtervolgde op een ontsnapte loper. Hierbij nam ik direct de kop en dreef het tempo lichtjes op, om is te testen hoe de benen wel zijn.

Direct werdt er ook duidelijk wie er nog overschot had in de groep, mooi meegenomen.

Hierna liet ik me weer zakken in de groep en vroeg voor te zeveren hoeveel rondjes het wel waren, waarop enkelen zeer raar keken hihi. De reacties spraken boekdelen!

Op anderhalve km van de aankomst heb ik dan een mooie versnelling geplaatst waarbij er maar 2 anderen overbleven, hierna liet ik hen weer de kop doen.

Vervolgens op een km van de aankomst weer een stevige versnelling waarbij er maar 1 meer overbleef.

Enkele honderden meters verder weer een versnelling wat tot resultaat bracht dat ik alleen achtervolgde.

Dit maakte dat ik met een mooie 2^de plaats binnen kwam aan de aankomst met een tijd van 16’40”.

Constatatie; Het gevoel van atleet te zijn is weer terug, het koppeke zit weer fris, de wedstrijd heb ik kunnen spelen (door het lage niveau en was daarmee ideaal om te starten) en het goede opwaartse gevoel in de benen was wel duidelijk juist.

Met dank voor de uitnodiging van Leen Vynckier en aan de enkele supporters die aanwezig waren!!!

Foto’s en officiële uitslag komen zodra.

Morgenavond donderdag eerste wedstrijd in een jaar tijd. De conditie is duidelijk groeiend, wel gestaagd maar hij groeit! Op 2 maanden tijd voel ik duidelijk verschil. Deze westrijd lijkt me ideaal om te starten, weer kennis te maken met een wedstrijd maar op een "kermis achtige toestand". Het wedstrijddoel van de organisatie is op een plezierige manier centjes binnen halen voor een goed. Sfeer verzekerd dus.

Ik ga in de eerste plaats voor de mentaal. Het doel is het koppeke te zuiveren van al de tegenslagen van het afgelopen jaar, mezelf bewijzen dat ik het weer kan. En dit zonder mezelf druk op te leggen naar een prestatie toe. Al ga ik in het achterhoofd ook wat voor een mooi plaatsje .

Foto's en verslag komen eerstdaags op de blog!!!

Het patroon van afgelopen week zag er als volgt uit: Maandag; 43’ rustige duurloop gmh 143, Dinsdag dag met versnellingen; 25’ opwarming + 8x 2’50” versnellingen + 20’ uitgelopen wat een training maakte van 1u20’ en een gmh van 155, Woensdag; 45’ rustige ontspannen duurloop gmh 144, Donderdag; 51’ duurloop ghm 151.

Programma voor komende dagen: vandaag rustdag, Zaterdag; 50’ rustige duurloop, Zondag;1u5’ duurloop.

Wat nog meer op het programma staat; Zaterdagavond bezoekje aan rock ternat.

Dit jaar enkel zaterdag, andere jaren telkens vrijdag en zaterdag.

Maar met oog op komende winter en de Artevelderun van volgende donderdag enkel zaterdagavond.

Ook deze week is de nadruk nog steeds niet overdoen, soms is een versnelling maar niet overdreven veel. Het patroon van afgelopen week zag er zo uit; maandag 50 minuutjes duurtraining op een rustig tempo gmh 145, dinsdag binnen op de spinfiets 40 minuten rustig losgefietst gmh 132, woensdag 20 minuten opwarming vervolgens 8x 30 meter versnellingen zonder te forceren en hierna nog een korte duurtraining wat maakte een training van 58 minuten, donderdag 45 minuten duurloop gmh 154.

Vandaag vrijdag heb ik toch wat last in de hamstrings, dit denk ik toch te wijten aan woensdag die versnellingen en vervolgens donderdag die duurtraining (met mijn overbuur Stijn L.) waar het tempo toch hoger lag dan dat ik de laatste weken wat gewoon was. Nu is het wel positief naar komende weken toe, een goede prikkel naar de benen gestuurd van “ej jongens gedaan met het gelanterfant hé!”

Morgen zaterdag zal er voor het eerst dit jaar de mountainbike bovengehaald worden, dit voor een rustige training maar toch lang genoeg (+- 2uur). Het weer zal er toch al voor meezitten; regen en veel wind.

De laatste week merkte ik een groot verschil tegenover de week ervoor. Dit vooral aan de uithouding. 5 weken nu waren er 5 trainingen van 45 tot 55 minuten puur duurtraining. Enkel vorige week met de training op dinsdag (8 in en outs rond voetbalveld) zijn er echt wat deftige verstelingetjes aan de pas gekomen. Zeer plezant! Tussen de 5 training door heb ik in de 5 weken 4 maal 2 tot 3 uur gaan fietsen. De dagen na een fietstraining viel het me sterk op dat ik wat meer ‘power’ in de benen had.

Komende week zou ik in de trainingen nog iets wat van korte versnellingetjes plaatsen en 1 maal in de week een langere duurtraining te houden.

Maar eerstdaags wat tijd voor het festicert van zaterdagavond! Waar dikke groepen van binnen en vooral buitenland komen!

http://www.he-is-alive.be/?p=festicert

Op aanraden van de kinesist waar ik eerder dit jaar wekelijks een afspraak had, zal ik vanaf dit jaar wekelijks een yogales bijwonen. Vooraf gaf ze me de keuze; wekelijks bij een kiné massage van de rug, enkel afwisselend sporten (zwemmen, fietsen) of Yoga combineren met atletiek en soms wat afwisselende sporten. yoga leek me dan het beste; qua prijs zeer schappelijk t.o.v. wekelijkse kiné en daarnaast biedt yoga ook een combinatie passieve en actieve inspanningen die afgewisseld worden met geestelijke en lichamelijke rust, die me deels zullen helpen om de slaap te verbeteren. Dit zal ik zo goed als mijn hele leven moeten doen. Deze moet dan ook zorgen voor de ontspanning en soepel houden van de rug en me leren een juiste werkbewegingen aan te houden. Deels ook voor het voorkomen of verminderen van de erfelijke rugziekte die een kromming in de rug vormt in de loop der jaren.

Gisteren ben ik dan de eerste maal naar een initiatieles in Ternat, dit met een vreemd beeld over yoga; véél te passief voor mij en allemaal met oude mensen, niks dus voor zo een jonge gast. Wel achteraf was ik enthousiast! Schijn bedriegt! Het stijve gevoel was het enige negatieve punt, maar dit blijkt normaal achter de eerste lessen.

Dit is dan de 3^de avond dat ik buitenshuis ben; dinsdagavond training te Lebbeke, woensdagavond notenleer te Gooik, donderdagavond yoga.

Gelukkig duren deze yoga lessen maar een dik uur zodat er nog loopruimte vrij blijft.

Vorige week ben ik me gaan inschrijven aan de gemeentelijke muziekschool van Gooik. Daar zal ik 3 jaar lang les volgen. Deze houden in; 1 maal 4u doedelzakles (maandagavond of zaterdagvoormiddag) en 1 maal notenleer van 2u30min (woensdagavond). Hierbij heb ik me dan aan de muziekschool een instrument gehuurd voor een studiejaar. Nu ik de schoolpoorten vaarwel zei kan ik eindelijk dit unieke instrument leren. Gisterenavond was de eerste les, wat bleek bij de aanvang; ik was tot nog toe de enige leerling. De eerste les hield in; benaming van de onderdelen, houding bij gebruik, vasthouden van toon bij vullen luchtzak.

De rust van de huisgenoten, buren, ... zijn vanaf heden niet meer gevrijwaard.  

De eerste trainingsweek met de handrem op verliep vlot. De dokter raadde me aan om afgelopen week het rustig aan te doen en niet meer dan 4 maal te trainen. Zowel de pezen (linkervoet) als de rug waren klachtvrij. Een grote opluchting! Eindelijk kan ik me nu naar de toekomst richten zonder met een "handrem" opgezadeld te zitten. Komende week drijf ik zeer lichtjes op. De goesting is er om me komende winter eeeeeeeindelijk eens te tonen dat ik geen miserabel manneke ben dat om de haverklap geblesseerd of gekwetst ben. Wat afgelopen jaar wel bleek te zijn, maar schijn bedriegt!

Na mijn Ierland avontuur hield ik wonden over aan mn linkervoet. Op het eerste zicht waren deze zeer braaf, maar na enkele dagen thuis te zijn begonde miserie. Deze wonden waren ontstaan door een mengsel van zand, water en andere vuiligheid die zich tussen mn sandalen en voet kwamen nestelen, wat leidde tot wrijving en de uiteindelijke wonden. Dit zorgdde dan voor irritatie en later een zware ontsteking die zich op mn 4 kleine tenen van mn linkervoet zette. Wat leidde tot het totaal vast zitten van de tenen, plooien was onmogelijk!

Resultaat; 1 week zo weinig mogelijk stappen, lopen uitgesloten. Antibiotica was tevens ook aangewezen. Vanaf de 2de week (de week die nu bezig is) is rustig lopen toegestaan.

Khoop dat nu eindelijk al de miserie over is, het is ondertussen van oktober 2007 geleden datk nog eens kon deftig trainen en een wedstrijdje kon meepikken. De pechmeter staat ondertussen al ferm over zijn limiet!

Vorige donderdagochtend 31 augustus vertrok ik samen met nog 3 vrienden in de luchthaven van Charleroi richting Dublin, Ierland. De bedoeling was zoveel mogelijk schone plekskes te bezoeken op 8 dagen tijd. Aan de luchthaven van Dublin huurden we een auto. Eenmaal vertrokken reden we richting Kilkenny zuidwaarts, evenwijdig met de Ierse zee. Onderweg hielden we halt in Bray, The Wicklow mountains waar we de bekende waterval bezochten. Hierna reden we naar Hollywood, dit is het originele, Amerika stal de naam om het te gebruiken voor het beter bekende studiostadje. Vervolgens trokken we door tot Kilkenny onderweg stopten we nog in Baltinglass. In buurt  het dorpje Ballycallan hebben we onze tent opgezet en overnacht.

Dag 2 vertrokken we richting Glanworth. Onderweg namen we halt in het stadje Cashel, waar we het bekende kasteel Rock of Chashel bezochten. Dit was een redelijk goed bewaarde ruïne waar we eventjes van de uitzonderlijke zon konden genieten.Onderweg passeerden we een voetbalplein waar ze een vrij rare sport op aan het spelen waren, hurling. Dit is een typisch Ierse sport. Eenmaal in Glanworth aangekomen vonden we enkele ruines, in een van deze stoppten we en kookten we ons avondmaal. Vervolgens verkenden we de andere ruines en maakten hierbij een dorpswandeling. Onderweg passeerden we een pub, de mensen sleurden ons bijna letterlijk binnen. De man die ons binnelokte “Anto” was zijn pub naam, trakteerde ons prompt op een groot glas ooooverheerlijke cider van het merk “Bulmers”, zaaaaaaaalig gewoon. Hij wist ons te vertellen waarom de Ieren gezamenlijk radicaal nee stemden tegen het europese voorstel om 1 president te hebben. Zijn uitleg was “We saved you for the new hitler” en “we want or own freedom, we saved you!!” . Waarom kom je dan bij de EU ??? Dome ieren! Later op de avond hebben we onze tent opgezet in de ruïne van het kasteel gebouwd in 1430 door de Vikings, was zalig, alleen het idee al; slapen in een kasteel!

Dag 3 reden we richting Tahila.Onderweg hielden we halt in Castle of Kanturk, Killerney waar we onze 5^de reis genoot ophaaldde die wat later vanuit belgie afkwam. In Killerney bezochten we The national parc waar we een prachtige waterval zagen, Ladies view. In de buurt van Tihala vonden we een leuk plaatsje waar we onze tent konden opzetten.

Dag 4 trokken we richting Dingle.We volgden de ring of Kerry waar je 100 per uur op mag rijden!! Gewoonweg CRAZYYYYYYYYY!! Dit was een baan die heel de tijd omhoog en omlaag – links en rechts draait en om de haverklap de straat blank staat van de regenplassen. En dan toppunt van al, om de 10 km staat er een bordje met; Last year 56 people died on this road!! Rare jongens die Ieren! Gewoonweg crazy! Onderweg stopten we nog voor een nederzetting van net iets na christus. Eenmaal aangekomen in Dingle kwam vonden we een na lang zoeken een plekje waar we konden kamperen.

Dag 5 was onze ‘final destination’ de Goumna islands.Onderweg passeerden we in Dunberg een nederzetting van 500 jaar voor christus!! Meer dan enkele muurtjes met een dak op stelde het niet voor maar toch… het idee van zoiets oud! Hierna aten we aan een zalig strandje, de stilte niet te geloven, je hoort gewoon weg; niets!! Na het middagmaal reden we naar de Clifs of Moher, deze zijn meer dan 200 meter hoog en erg indrukwekkend. Na het bezoekje kleefde er een cadeauverpakking van 40 euro van de politie op onze voorruit, blijkbaar stonden we verkeerd parkeerd? Onderweg passeerden we vrij bizarre landschappen, precies of een reus was gepasseerd met een hoop kiezelstenen ter grootte van een mens die hij op de weidens strooide langs de bergflanken.Hierna zochten we een plekje voor te kamperen, een boer bood spontaan zijn weide aan. Jammer genoeg haalden we niet onze eindbestemming behaald.

 Dag 6 trokken we naar Galway.De eerste stop was in een toeristisch dorpje waar we één van de 6of 7 Keltische kruisbeelden staat. Daar kochten we ons een authentieke Ierse klak.Galway is hét stadje voor de folkmuziek, de hele stad in teken van muziek.Daar trokken we wat rond tot we ons gerief gevonden hadden.Wat later kwamen we aan de kust toe daar zochten we een slaapplaats. Toen we wat aan het wandelen waren tussen enkele kleine eilandjes, paseerden enkele plaatselijke vissertjes, waar we een overnachtingsplaats vroegen, die gaven spontaan hun tuin als slaapplaats. De oudste van de hoop vissers gaf ons prompt 12 dikke versgevangen Makrelen, die hebben we dan zelf gekuisd, klaargemaakt en verorbert.

 Dag 7 eindbestemming Dublin.Bijna de hele dag hebben we met de auto gereden, gelukkig af en toe nog is gestopt voor mooi uitzicht of een ruïne waar we konden opkruipen. Een groenslaapplaatsje konde we wel vergeten, we moesten aan de luchthaven overnachten, waar we onze auto terugbrachten. Gelukkig bestaat er nog een pub waar je s’avonds tot het sluitingsuur kan zitten. Omstreeks 5u smorgens zijn we gaan inchekken voor onze terugvlucht.

Wat me vooral zal bij blijven; de rust, de natuur, de bizarre landschappen, de super gastvrijheid van de inwoners.

Na enkele weken met de "handrem" moeten te trainen (last in de onderrug door de benen) voeldde ik de laatste week een opmerkelijke verbetering. Door geen rughinder kon ik een weekje vlot trainen (45minutjes tot 55minutjes) met enkele korte versnellingen, tot resultaat. De benen gingen vlotter voorruit en daardoor meer goesting om te trainen dan begin juli.

De reis naar Ierland is weeral niet zo voordelig voor de conditie, maar hetgene wat ik nu heb van conditie geeft me een goed gevoel, de moteur en de benen hebben goesting om af te zien! De rughinder die nu langzaam daalt vooral, dit gaf de laatste maanden veel belet op trainen.

Eenmaal terug van Ierland zijn er tot eind december geen meerdaagse activiteiten gepland, dus geen dingen die me van trainen zullen weerhouden.

Donderdagochtend om 6u neem ik samen met nog 4 andere vrienden het vliegtuig naar Dublin. Vandaar uit gaan we 8dagen lang met auto, tent rondtrekken en alle schone plekskes gaan bezichtigen. Het weer zal niet echt om naar huis te schrijven zijn, zeker als het 360 dagen op het jaar regent... De prachtige groene landschappen en het sappige Ierse taaltje weerhouden me zeker niet.